Zondag 29 juli 2018
Vroeg wakker door de jetlag. Om een uur of 6 klaarwakker. Viel ons nog mee. Om 07.00 konden we ontbijten. Een simpel ontbijtje, maar verder prima. Daarna the Beast aangetrapt voor onze roadtrip door Los Angeles. Het was zondagochtend maar toch konden we aansluiten in een file op de snelweg. Volgens mij is het hier al-tijd druk op de weg. Wat een megastad!
Eerst maar eens richting Hollywood. ‘Go east on Sunset ‘till you reach the gates of hell’ om richting Hollywood te gaan.
Aan de linkerkant van de weg zien we tegen de berg aan de Hollywood letters steeds dichterbij komen. De navigatie geeft aan dat we linksaf moeten en ineens zien we sterren op de stoep. De Hollywood Walk of Fame. Toch de auto maar even geparkeerd. Dan combineren we de Walk of Fame met de letters.
Maar wat een tegenvaller. Een lelijke straat, veel zwervers en totaal geen sfeer. En de letters bleken toch ook nog ver weg te zijn. Terug naar de auto en op zoek naar een mooie plek. Vanaf Franklin Avenue zien we kleine weggetjes de berg op gaan en daar zijn we maar eens op zoek gegaan. De weg slingerde mooi naar boven en op een gegeven moment zagen de letters toch wel erg mooi en hadden we ze pakken. The Hollywood Sign. Toch een must-have deze vakantie.
De volgende stop was een wens van Milan. Rodeo Drive. Daar aangekomen blijkt dit een exacte kopie van de locatie in GTA-V. De auto in een prachtige parkeergarage met (gratis) valet parking geparkeerd. Het was zondag, en helaas waren de (dure) winkels dicht.
Hierna op naar Beverly Hills. Ook zo’n iconische plek. Wat een prachtige lanen met palmbomen. Ook hier even rondgereden en we keken onze ogen uit.
We begonnen inmiddels wat honger te krijgen, dus snel richting Santa Monica Beach met de welbekende pier. Ook weer een kopie uit GTA-V. Hier een heerlijk turkey sandwich gegeten en over de pier rondgelopen.
Daarna nog even naar een mall in Santa Monica geweest om nog wat kleding e.d. te kopen.
De volgende wens kwam weer van Milan: Venice Beach. Dit bleek maar 3 mijl verderop te liggen. Klein stukje met de auto. Maar toen we daar aankwamen, wachtte ons een nare verrassing. Het kostte $ 50,– om daar te parkeren…. 50 DOLLAR!!! Dat was ons te gek, dus doorgereden naar het centrum van Venice, waar de naam haar eer aandoet. De kleine kanaaltjes door dit deel van Los Angeles. Grappig om te zien.
Het einde van de middag kwam in zicht en na een eerste bezoekje aan de Walmart terug naar het hotel. Daar aangekomen bleken de koffers nog niet te zijn gebracht… grrrr…. Dan toch maar weer naar de Target om weer wat extra kleren en een koelbox te kopen. In elk hotel in Amerika staan ijsmachines om zakken te vullen om de koelbox koud te houden. Prima systeem. We besloten om in de avond naar Griffith Observatory te gaan, dan is het daar waarschijnlijk wel rustig. Verkeerd gedacht. Het was filerijden naar boven om dit prachtige uitzichtpunt te bezoeken. De parkeerplaatsen boven waren al vol, dus dat werd nog een stevige tippel naar boven. Maar hier hebben we genoten van een mooie zonsondergang over de stad.
Toen we terugkwamen bij het hotel zag ik achter de balie toch wat bekends staan. Eén koffer (met de kleren van Ellen en Milan) was in ieder geval geleverd. Gelukkig maar. De koffer met de kleren van Martin was er niet, dus die zien we de rest van de vakantie ook niet weer. Jammer, maar helaas. Die komt vanzelf wel weer een keer in Zwolle.
van Thulden 