Woensdag 29 mei 2019
Jaren geleden hebben we Milan beloofd dat als hij z’n examens achter de rug zou hebben, we naar New York zouden gaan. In eerste instantie zou Ellen niet mee; ze had namelijk niets met Amerika en al helemaal niet met New York. Maar na de reis van vorig jaar is Ellen overstag en gaat ze, uiteraard, mee.
Dit wordt de eerste keer dat ik op mijn verjaardag in het vliegtuig zit en het belooft, met het tijdsverschil erbij, een lange verjaardag te worden. Eén van 30 uur!
Erik heeft beloofd om ons naar Schiphol te brengen en staat dan ook om 5.00 uur op de stoep. Ons vliegtuig vertrekt om 09.15 uur en we moeten, omdat we intercontinentaal vliegen, 3 uur van tevoren inchecken. Dit lukte helaas online maar deels. Ik kon wel de stoelen reserveren, maar de boardingpassen kreeg ik helaas niet te pakken. Dit moest ik op Schiphol regelen, maar dat was binnen 5 minuten voor elkaar. Snel door de douane en de overige checks en daarna rustig koffie gedronken en een klein ontbijtje genomen.
Om 08.35 uur konden we boarden en in tegenstelling tot de reis van vorig jaar verliep alles vlekkeloos. Na een vliegreis van ruim 7.30 uur landden we plaatselijke tijd om 11.30 uur op Newark International Airport in New Jersey.
Na de ESTA check inclusief foto’s en vingerafdrukken (gelukkig was het daar minder druk als vorig jaar in Los Angeles), konden we op zoek naar de shuttleservice die ons naar Manhattan zou brengen.
Na wat zoeken en nog even wachten konden we in een busje instappen met nog 6 andere mensen. Op weg van New Jersey naar Manhattan kregen we al een aardig idee hoe druk de wegen rondom New York zijn.
Bij Weehawken konden we aansluiten in de rij om de Lincoln Tunnel te nemen naar Manhattan. Voordat wij bij ons hotel gedropt zouden worden, werden uiteraard eerst alle anderen afgezet. Een ronde door Midtown Manhattan zorgde er wel voor dat we onze ogen al uitkeken. Wat een megastad en wat een onvoorstelbare drukte. Elke 5 minuten wel een ambulance, politiewagen of brandweer die zich een baan moet wurmen door het verkeer.
Om een uur of 2 waren we dan eindelijk bij ons hotel. Het Heritage Hotel aan de 18 West 25th Street. Nadat we ingecheckt waren en onze koffers op de kamer hadden gedropt zijn we direct op zoek gegaan naar een lunch. Om de hoek van ons hotel was het Madison Square Park met het iconische Flatiron Building. Hier hebben we heerlijk zitten lunchen bij de Shake Shack. Een prima burger met patat.
Nu werd dan toch echt tijd om het metrostelstel van New York in te duiken. Als je hier voor het eerst instapt is het toch wel een puzzel op zich. De lijnen hebben, net als in London, kleuren. Maar naast de kleuren hebben ze ook letters of nummers die het eindpunt aangeven of aangeven dat het een express train (sneltrein) of local train (stoptrein) is. Na 1 dag is het helemaal duidelijk. Goed kijken op de kaart welke trein met nummers/letters bij welk station stopt en of je naar het zuiden (Downtown & Brooklyn) of naar het noorden (Uptown & Queens) reist.
Dus op naar Brooklyn om vanaf deze kant de skyline van New York te bewonderen en te genieten van de prachtige Brooklyn Bridge en Manhattan Bridge. Het was helaas bewolkt toen we hier waren, dus hebben we besloten om hier later nog weer terug te komen als het beter weer is.
Om een uur of 5 weer richting hotel vertrokken, maar niet voordat Milan een ‘heerlijke’ pretzel had gekocht bij een street cart. Niet te vreten!! Die lag dus binnen de kortste keren in een prullenbak. Na heel even te hebben relaxed zijn we op zoek gegaan naar een Italiaan voor een pizza. Om de hoek op Broadway zagen we een mooi restaurantje, maar hier hadden ze helaas geen pizza op het menu. De gastvrouw gaf ons een lekker alternatief, Obica, 3 blocks down the road on Broadway. De pizza was hier heerlijk, maar de prijzen van de horeca hier zijn redelijk aan de prijs….. 2 pizza’s, een spaghetti carbonara, 1 wijntje, een water en een biertje samen voor $ 100,00. Exclusief tip!! Wow!
Het weer was inmiddels omgeslagen. Het kwam met bakken uit de lucht. We zouden nog naar de nieuwste attractie in New York, The Vessel, maar die parkeren we nog even. Op naar Macy’s. Het grootste warenhuis ter wereld. En dat klopt volgens mij. Wat een onvoorstelbaar grote winkel. Hier een mooie Yankees baseballpet gekocht. Kan ik morgen mooi op als we naar de wedstrijd gaan!
Het was inmiddels een uur of 9 en we begonnen toch langzaam aan in te storten. We waren al 24 uur wakker en het werd toch echt tijd om ons bed op te zoeken. Morgen weer een dag.
van Thulden 