Dinsdag 31 juli 2018
“If you’re going to San Francisco” was een mooi liedje uit de Jaren 70, maar nu is het ook van toepassing voor ons. Vroeg op (het gaat de goede kant op met de jetlag) om de Ford weer aan te trappen om de kust verder naar het noorden te volgen. Vooraf is ons verteld en hebben we op Internet gezien dat de kustweg prachtig is. Diepblauwe oceaan aan de linkerkant en een mooie slingerweg richting Monterey. Maar helaas, zoals vaker gebeurd in dit deel, werden we wakker met een dichte laaghangende mist.
Maar niet getreurd, het zal vast wel opklaren, en zo niet, dan wordt het nog steeds een mooie dag. Het is sowieso een bonus dat we Highway 1 kunnen rijden. In mei 2017 is er een giga aardverschuiving geweest die een deel van de weg weggevaagd heeft. De prognose was constant dat de weg pas in september 2018 weer open zou gaan, maar we kregen 2 weken voor de vakantie te horen dat de noodweg op 24 juli weer open zou gaan (vorige week dus). Toen we er langs reden kon je ook goed zien hoe groot de schade en ravage is geweest. Dit gaat nog jaren duren voordat de weg weer helemaal is hersteld. Het was letterlijk een noodweg, die er ook nog niet al te stabiel uitzag. Zal ons niet verbazen als hier nog een keer wat gebeurd. Onderweg richting Monterey zouden we in ieder geval bij 2 mooie punten pauzeren, maar niet voordat we een kop koffie hebben gehaald in Gorda. Door de mist was het hier nog geen 10 graden, daar sta je dan in je korte broek…. Brrrr. De eerste stop was bij de McWay Falls. Een prachtige natuurlijke waterval die op het strand stort. Helaas kon je daar niet bij komen, maar wat een sprookjesachtige locatie.
Hierna op naar de volgende GTA-V locatie. De Bixby Creek Bridge. Een exacte kopie van de brug uit het spel. Ook stikte het hier van de bosmarmotjes/skwurrels.
Omdat de rit naar San Francisco pittig lang was en we ook nog de 17 Mile Drive wilden doen, zijn we hier niet te lang gebleven. Op naar Monterey, waar het plan was om eerst de lunch te kopen bij een Walmart en daarna richting 17 Mile Drive te gaan, maar toen we Monterey binnenreden, was daar ook de ingang van de 17 mijl lange weg, waar geen rij stond. Daarom eerst deze prachtige route gereden die over een schiereiland slingert langs prachtig aangelegde golfbanen en countryclubs en een mooie, ruige kustlijn.
Na deze mooie route en een bezoek aan de Walmart werd het tijd om richting San Francisco te vertrekken. Vanaf Monterey hebben we ervoor gekozen om de Highway te pakken. Niet het mooiste deel, maar wel de snelste route. We kwamen ook door Silicon Valley, dat bekend staat om de hoofdkantoren van alle grote Internetbedrijven in de wereld (Facebook, Google, e.d.), maar ook NASA heeft hier aardig wat panden staan.
Maar eindelijk kwam dan San Francisco in de verte in beeld. Vanaf Monterey was het gelukkig ook weer helder geworden en was de temperatuur weer gestegen naar een graad of 20. We kwamen de stad binnen waarbij we aan de rechterkant het mooie baseballstadion van de San Francisco Giants zagen, het AT&T Park.
Na wat gepuzzel in de stad (bijna alles is éénrichtingsverkeer) kwamen we dan bij ons hotel aan (Union Square Hotel).
Bij het inchecken dachten ze dat we voor een klein kind hadden geboekt die maar tussen ons in moest liggen…. hahahahaha. Dacht het niet. Na wat vijven en zessen bleek er toch ineens een kamer beschikbaar met 2 tweepersoonsbedden. Gelukkig hebben we dit “probleem” verder ook niet meer gehad. Na ons gesetteld te hebben op de hotelkamer, eerst maar eens op zoek naar wat truien. Het belooft morgen een frisse dag te worden, en de trip naar Alcatraz staat op het programma. Gelukkig zaten we middenin het centrum met alle grote winkels om ons heen, dus dat was vlot geregeld. Ook zat hier een megagrote Macy’s, waar Milan z’n ogen uitkeek. Alle grote merken waren hier te koop tegen hele betaalbare prijzen. Ik moet zeggen dat de stad een hele fijne sfeer uitstraalt. Ik (Martin) voel me hier direct thuis. Doet mij denken aan London.
Nadat we een heerlijke pizza hebben gegeten en koffie bij de Starbucks hadden gedronken zijn we langzaamaan richting hotelkamer gegaan. Het was een lange dag en morgen belooft ook een mooie dag te worden.
van Thulden 