Los Angeles

Zaterdag! Om 03.45 uur gaat de wekker. Uiteraard onrustig geslapen. Na een jaar voorbereiding gaat dan eindelijk de reis beginnen. Onze taxi staat om 04.30 uur voor de deur om ons naar Schiphol te brengen. Na een kort ritje zijn we daar iets voor vijven. De incheckbalies zijn al open en we komen zonder problemen door de checks. Even rustig een bak koffiegedronken en daarna rustig naar de juiste gate gelopen.

Gelukkig staat ons vliegtuig “gewoon” bij de gate. De gecancelde vlucht zal, zoals het ernaar uitziet, gewoon vertrekken. Het boarden verloopt op zich soepel, maarrrr na een tijdje blijkt dat er een kleiner toestel als gepland is ingezet, waardoor deze is overboekt. Een boel gezeur en uiteindelijk moeten er mensen op de stoelen van de stewardessen plaatsnemen. Al met al een vertraging van driekwartier. Zonder vertraging zouden we een overstapwindow hebben van 75 minuten. Daar is nu al 45 minuten van verdwenen. Nog niets aan de hand. De vlucht gaat goed en de piloten doen er alles aan om zo snel mogelijk in Frankfurt te landen. Maar na de landing moet er nog een heel stuk worden getaxied naar de juiste gate en we zien de tijd wegtikken. Op het moment dat we het vliegtuig uitstappen hebben we nog een kwartier. Rennen dus, maar eerst nog door een paspoortcontrole, waar we (een beetje asociaal) mensen in een rolstoel geen voorrang hebben gegeven. We vonden onze eigen vlucht toch net even belangrijker. Hierna in volle galop naar de gate, waar we de allerlaatsten waren die het vliegtuig instapten. High five!! We hebben het gered, maar in een kwartier gaan ze het nooit redden om onze koffers op tijd in het vliegtuig te krijgen. Dat zien we dan wel weer. Op weg naar de startbaan werd ook nog één van de stewardessen onwel. Die moest met ambulance worden opgehaald en er moest ook een nieuwe stewardess aan boord. Ook hier een uur vertraging. We vertrokken uiteindelijk om 11.00 uur. De vlucht verliep prima en we landden om 13.00 uur plaatselijke tijd op LAX International Airport in Los Angeles.

Hier werden we getrakteerd op een beste veiligheidscheck. Tot tweemaal toe moesten wij onze vingerafdrukken afgeven en werd er tweemaal een foto genomen. Ook moesten we aangeven waarom we naar de VS gingen en hoelang we zouden blijven. Na een uur was dit ook allemaal geregeld en konden we naar de bagageband. Daar was het erg rustig. Een koffer of 3 ging rond, maar dat waren niet de onze. Er liep een medewerkster van Lufthansa en die zag ons zoeken. Ik vroeg of het vliegtuig leeg was en dat was zo. Dan zijn onze koffers niet aan boord geweest. De medewerkster had een lijst in de hand met namen waarvan ze bevestiging had dat de koffer in Frankfurt achter was gebleven. Daar stond 1 koffer van ons op en deze zou vandaag of morgen met een vlucht meekomen. Bij een informatiebalie van Lufthansa het adres van ons hotel achtergelaten, zodat ze de koffer(s) zouden kunnen brengen. Hierna konden we eindelijk naar de shuttlebus die ons naar Alamo Car Rental zou brengen, maar die reed net voor onze neus weg. Geen zin om te wachten, dus onze eerste echte actie in LA was direct een taxi regelen. Geen probleem, binnen 10 minuten stonden we bij Alamo, waar ons op advies van de medewerker een duurdere auto werd aangesmeerd. We kregen in plaats van een midsize SUV een monster van een auto mee. Een Ford Explorer. Wat een heerlijke auto! Kost wat, maar dan heb je ook wat.

Op weg naar ons hotel keek Milan zijn ogen uit. Overal waar hij keek zag hij GTA-V.

Rond 16.00 uur waren we in ons hotel. Omdat onze koffers er niet waren, moesten we wel even shoppen voor de zaken die echt noodzakelijk zijn (ondergoed, tandenborstels, tandpasta, etc.). Op advies van de hotelmedewerkers naar Downtown LA gereden om bij de Target alles in te slaan wat we nodig hadden. Hierna zijn we nog even Chinatown ingelopen waar een feest aan de gang was met allerlei foodtrucks. Hier even heerlijk gegeten, waarna we toch wel in elkaar aan het storten waren. Uiteindelijk om een uur of 21.00 naar bed gegaan.